Kościół parafialny

 Kościół położony jest w centrum wsi, w otoczeniu zabudowy zagrodowej. Usytuowany na prostokątnej posesji, zaokrąglonej od strony północnej, otoczonej żeliwnym parkanem na podmurówce. Teren wzdłuż parkanu zadrzewiony. Kościół nie orientowany, zwrócony fasadą na południe.

 Świątynia została zbudowana z cegły pełnej, ceramicznej, na zaprawie wapienno-cementowej. Cokół wyłożono kamieniem ciosowym. Sklepienia murowane, krzyżowo- -żebrowe, a w zakrystii spłaszczona murowana kolebka. W absydach półkopuły. Dachy pokryto blachą ocynkowaną, a hełmy wież blachą miedzianą. Posadzki w całym obiekcie ceramiczne. W prezbiterium nowa posadzka marmurowa, położona w 2001 r. Wszystkie drzwi zewnętrzne prowadzące do świątyni żeliwne, wewnętrzne - drewniane, płycinowe, a w kaplicy od strony zachodniej deskowe z okuciami żeliwnymi. Zewnętrzne schody prowadzące do świątyni są z kamienia. Schody wewnętrzne na chór muzyczny murowane, kręte, a w wieży drewniane, drabinowe. Schodki na emporę w kaplicy zachodniej murowane, zakręcane.
Jest to kościół trójnawowy, z transeptem, o układzie bazylikowym. Korpus świątyni trzyprzęsłowy. Przęsła prostokątne w nawie głównej i kwadratowe w nawach bocznych. Od południa na osi wysunięta do przodu kwadratowa kruchta flankowana dwoma prostokątnymi aneksami: wschodni prowadzi do okrągłej klatki schodowej w wieżyczce, w zachodniej mieści się pomieszczenie gospodarcze.
Od północy dwuprzęsłowe prezbiterium zakończone absydą. Prezbiterium flankowane od wschodu dwuprzęsłową zakrystią z absydą, a od zachodu kaplicą z absydą. Kaplicę poprzedza prostokątny przedsionek prowadzący od bocznego wejścia do prezbiterium.
Nawę główną świątyni, transept i prezbiterium pokryto dachami dwuspadowymi, tworzącymi układ krzyża łacińskiego. Nawy boczne i aneksy przy prezbiterium tej samej wysokości nakryto dachami pulpitowymi. Absydy przykryto dachami półstożkowymi.
Od południa wysunięta do przodu wieża, dołem o przekroju prostokątnym, wyżej kwadratowym, zwieńczona ośmiobocznym hełmem namiotowym. W narożach południowych wieża ujęta dwiema niższymi wieżyczkami o przekroju kwadratowym w dolnych częściach i ośmiobocznym w górnych. Obydwie przykryto ośmiobocznymi hełmami.
Na skrzyżowaniu dachów ośmioboczna, ażurowa sygnaturka nakryta hełmem iglicowym. Pod prezbiterium kościoła krypta grobowa sługi Bożej Wandy Malczewskiej, z wejściem od strony północnej.


2. Elewacje świątyni
Wszystkie elewacje (fot. 1) z nietynkowanej cegły licówki, oskarpowanej. Otwory okienne i blendy zamknięte półkoliście, otwory drzwiowe prostokątne. Dołem kamienny cokół wysokości około 60 cm, wyżej ceglany pas cokołowy. W zwieńczeniu, pod okapami dachów, gzyms profilowany z kamiennymi kroksztynami. Uskoki skarp i murki ocementowane. Fasada w partii środkowej poprzedzona szerokimi schodami kamiennymi. Drzwi główne dwuskrzydłowe, żeliwne, zdobione ukośną szachownicą z nitami, zwieńczone półkolistym nadświetlem. Otwór drzwiowy ujęty portalem schodkowym zamkniętym półkoliście. Powyżej galeria łącząca boczne wieżyczki, z ceglaną  balustradą, otwartą trzema smukłymi arkadami na kamiennych kolumienkach, zwieńczone trójkątnym szczytem. W głębi, w licu wieży, rozeta z kamiennym maswerkiem i półkolisty otwór drzwiowy. W górnej kondygnacji wieży biforyjne przeźrocze z żaluzjami, w zwieńczeniu trójkątne szczyty. Hełm zwieńczony krzyżem. W bocznych wieżyczkach wąskie okienka, wyżej arkadowe okna w każdym z boków. W przyziemiu zachodniej wieżyczki otwór drzwiowy. W elewacjach frontowych naw bocznych drzwi żeliwne ujęte płaskim ceglanym portalem, poprzedzone kamiennymi schodami, w zwieńczeniu wąskie blendy. W elewacjach bocznych dołem podwójne okna z trójlistnym zamknięciem, górą szerokie okna podzielone laską z rozetą w zamknięciu. W elewacji transeptu dołem pas blend, w centrum potężna rozeta z kamiennym maswerkiem, w zwieńczeniu trójkątny szczyt. W elewacjach bocznych aneksów od wschodu okna w dwóch kondygnacjach, większe dołem, mniejsze górą. Od zachodu prostokątne drzwi wejścia bocznego, poprzedzone kamiennymi schodkami. W absydach górą rząd okien, w absydzie głównej okna wypełnione maswerkowymi rozetami. W przyziemiu na osi drzwi do krypty ujęte płaskim półkoliście zamkniętym portalem, po bokach małe okna zamknięte odcinkowo.

3. Wnętrze kościoła
Nawy oddzielone filarami o przekroju krzyża oraz półkolistymi profilowanymi arkadami. Powyżej arkad, w nawie głównej i w transepcie, triforia wsparte na kolumienkach o złoconych głowicach. Powyżej okna wypełnione geometrycznymi witrażami. Wzdłuż filarów służki przechodzące w sklepienne żebra polichromowane i złocone. Ściany polichromowane. Na gurtach dekoracja roślinno-geometryczna. W absydzie prezbiterium flankująca ołtarz główny drewniana
boazeria z figurami apostołów w płycinach. Ponad ołtarzem polichromia przedstawiająca polskich świętych (fot. 2). W oknach witraże roślinno-geometryczne z popiersiami Jezusa, Maryi i św. Kazimierza, w czterolistnych medalionach. Powyżej na sklepieniu aniołowie. W transepcie polichromie z 1966 r. W zachodniej części Chrzest Polski i Wniebowzięcie NMP, we wschodniej św. Anna z Maryją i Jezusem oraz Hołd Trzech Króli. W miejscu skrzyżowania nawy głównej z transeptem na sklepieniu polichromia przedstawiająca postaci czterech ewangelistów i symbolizujących ich zwierząt. Chór muzyczny z ażurową, murowaną balustradą i prospektem organowym.

4. Wyposażenie kościoła w swojej zdecydowanej większości pochodzi z czasu jego budowy: z końca XIX i początku XX w. Tylko nieliczne detale są wcześniejsze i pochodzą na ogół spoza parafii.

Ołtarz główny pw. Serca Jezusowego
Centralną część prezbiterium wypełnia monumentalny, eklektyczny ołtarz główny, ufundowany w początku XX w. dla tutejszej świątyni. Jest to obiekt architektoniczny o wysokości 6 m, bez nastawy, której rolę spełnia absyda. Składa się z obejścia i wysuniętego przed nim tabernakulum wspartego na mensie. Obejście na rzucie półkola tworzy ścianę parawanową wspartą na wysokim cokole. Naroża ujęte są trójbocznymi pilastrami, zwieńczonymi głowicami korynckimi. Na nich kopuły zakończone krzyżami kotwicowymi. Część środkową na całej długości obejścia wypełnia 12 półkolistych arkad, wspartych na korynckich kolumienkach. W nich postacie dwunastu apostołów. W części środkowej cokołu, ujętej pilastrami jak w narożach, motyw trzech krzyży maltańskich wpisanych w koła. U dołu rozetki w kwadratach, ułożone w szachownicę. Na osi obejścia w zwieńczeniu, na sześciobocznym cokole postać Chrystusa z gorejącym sercem.
Tabernakulum dwukondygnacyjne, baldachimowe, z drugą kondygnacją wspartą na ośmiu kolumienkach.